ΜΑΓΙΚΗ ΑΥΓΗ

Σήμερα ἄρχισα τήν ἡμέρα μου ἀλλιῶς. Γενικά τό πρῶτο πρᾶγμα πού ἔκανα τίς περισσότερες φορές, ἦταν νά φτιάξω καφέ, νά ἀνάψω ἕνα τσιγάρο καί νά μπῶ νά σερφάρω στόν ἀπέραντο ὠκεανό τοῦ Διαδικτύου. Ἐντωμεταξύ ἄναβα τόν θερμίσοφωνα γιά τό πρωινό ντούς. Σήμερα ὅμως διαπιστώνοντας ὅτι ἔχει ἀκόμα ζεστό νερό, μπῆκα κατ'εὐθείαν τό ντούς, κάθισα λίγο στήν ἡσυχία, λιβάνισα.... Καί αἰσθάνομαι ὑπέροχα καί εὐγνώμων. Νοιώθω νά ξεχειλίζω ἀπό Εὐγνωμοσύνη! Καί μάλιστα βλέποντας ΑΥΤΟΝ τόν Ἥλιο ἀκριβῶς ἀπέναντί μου. Καί Τοῦ τραγουδῶ, τόν δοξάζω. Συνδέεται μέ τήν θέση Του μέσα μου κι ἴσως αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού Σέ Ἀγαπῶ Ὅπως Ἀκριβῶς Εἶσαι! Εὐχαριστῶ.