ΕΝΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑΚΙ
ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ Ἑλένη Ἡ Ἑλένη περπατοῦσε ἀργά στην μεγάλη πλατεία. Παρατηροῦσε τά πάντα γύρω της σά νά τά ἔβλεπε γιά πρώτη φορά. Ἦταν αὐτή μιά ἄσκηση πού ἔκανε μέ τόν ἑαυτό της. Καί ὅσο περισσότερο ἔκανε αὐτή τήν ἄσκηση, τόσο περισσότερο ἐξασκιόταν σε αὐτό. Μποροῦσε νά δεῖ καθαρά μέ τίς ἄκρες τῶν ματιῶν της, χωρίς νά χάνει τόν ἑστιασμό της. Περιφερειακή ὄραση. Ἔφτασε στο σπίτι ἀνανεωμένη καί φρέσκια. Ἄναψε τό φῶς καί κάθισε στόν ὑπολογιστή της. Ἤθελε νά ξανακοιτάξει τούς φακέλους τῶν ἐπισκεπτῶν της. Οἱ δύο τελευταῖοι χρειαζόντουσαν μεγαλύτερη μελέτη. Ἡ Ἑλένη ἦταν πολύ πετυχημένοι ψυχολόγος ἀλλά δεχόταν μόνο μέ ἐπιλογή καί ἡ τιμή τῆς ἐπίσκεψης τσουχτερή γιά τούς πολλούς. Ἀλλά δύο φορές τήν ἑβδομάδα δεχόταν ὅσους μποροῦσε δωρεάν. -Αὐτό εἶναι καί τό μυστικό μου γιά τό πόσο ἀμοίβομαι, αὐτές οἱ δύο ἡμέρες δωρεάν, μοῦ εἶπε χαμογελώντας, ὅταν τήν γνώρισα. Χτύπησε τό τηλέφωνο. Ἡ Ἑλένη σκέφτηκε γιά μιά στιγμή νά μην ἀπαντήσει, ἀλλά ἦταν σάν τό χέρι της νά πῆγε μόνο του. -Ναι; -Γειά σου Ἑλένη, εἶμαι ...